Özgürlük simülasyonu Deniz Göktaş
“1,5 saatlik özgür Türkiye simülasyonu gibiydi. Çok güzelmiş, keşke yaşayabilsek…”
Dijital anesteziden doğanın sessizliğine: Bir “mini aydınlanma” hikâyesi
Hiç kimsenin bilmediği “mini aydınlanma” sürecimi burada paylaşmak istiyorum...
Gırgıriye’nin hüznü: Sanat mı tüketiyoruz, statü mü?
Maalesef günümüzde bir sanat performansı, "defolu çıkmış bir ayakkabı" muamelesi görebiliyor...
İstifa etmek değil, gerçeği duymak değiştirdi!
Artık topuk sesleriyle değil, kuş sesleriyle uyanıyorum. Peki ya içimdeki o sızı...
Yıldırım aşkı sandım, “narsizm” çıktı!
Tekrar karşılaşmamızın bir mucize olduğunu sanıyordum; oysa hayatımın en büyük sınavı, bir narsistin ağlarına düşmekmiş...
Yalnız kalma korkumu nasıl yendim?
Yoksa yalnızlığı seçerek hata mı etmiştim? Kimseye güvenmeden geçen yıllar, en büyük pişmanlığım mı olacaktı?..
Aileme karşı suçluluk duygusundan kendi hayatımı yaşayamıyorum!
Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda görünüyor ama içimde uzun zamandır taşıdığım bir mutsuzluk var...